Ezels van de Zon

Guusje onze muilezel loopt bij Charlotte het boerenpaard. Het is een geweldig team en al na enkele dagen konden ze niet meer zonder  elkaar. Als Charlotte even gaat wandelen loopt hij haar al snel achterna en ook andersom. Guusje is wel nog niet gewoon aan mensen maar is wel heel lief als je eens zijn vertrouwen hebt. Hier is een foto van Guusje met Charlotte op de achtergrond. Het hoogteverschil maakt dat ze er nog schattiger uit zien!

HALLO ALLEMAAL !!!!

Iedereen lachen, Sproet is bevallen!!! Jaa, een hengstje(een naam hebben we nog niet vastgelegd), pikzwart met een beige snuitje. En super lief! De bevalling is vlot verlopen, in tien minuutjes was hij gezond en wel op de wereld en niet veel later stond hij al wankel op zijn pootjes. Sproet maakt het heel goed en beschermt haar kleintje met heel veel liefde. Toen de dierenarts kwam heeft Sproet dat beschermen eens goed laten zien aan de dierenarts maar dat is toch ook goed gekomen. Het kleintje mogen we oppakken,knuffelen,je kan erbij liggen en het is een echt schatje! Hier al enkele foto's!

Hier een foto van Sproet hoogzwanger!

Hier nog foto's van onze ezelss!!!!

Hier is een foto van onze Guus, hij is nog niet tam maar wel heel erg lief!

Na een lange tijd eindelijk nog eens wat nieuws over de ezels!

Ons Sproetje is nog altijd niet bevallen maar dat is wel voor binnenkort &&&& we hebbe wel Guuske , een muilezeltje erbij! Een cadeautje voor papa's 50ste verjaardag !

Omdat onze Jef-Oscar zoveel instincten heeft hebben we besloten hem te laten castreren. Tot dan hebben we ons een 'Jolly Bal' aangeschaft waardoor hij al wat is afgeleid van onze mooie merries.

Hij gebruikt de bal niet alleen om mee te spelen maar ook als hij jeuk heeft wrijft hij er met zijn hoofdje over.

Grijsje, onze oude ezel kon eventjes Jefke niet meer aan en leed erg onder

zijn pogingen tot het drachtig maken van de merries. Grijsje zag er vandaag 

niet echt gezond meer uit dus hebben we haar van jefke afgesloten voor 

een paar dagen. 

P.S. Grijsje staat niet helemaal alleen, ze staat op stukje tussen de wei van

ons boerenpaard en de wei van de andere ezels...

 Sproet en Jefke

De hele bende

Jefke door het dolle heen...

Morgen is het zover. Omstreeks 8 uur vertrekken we naar Sproet. Het zwangere merrietje dat Grijsje, Toulouse en Jefke zal vergezellen.

Vandaag komt de veearts langs voor de tweede reeks van inentingen tegen tetanus. We zijn benieuwd. Jefke is al gewoon aan ons maar laat zich nog niet echt vangen. Hij moet zijn jaarlijkse inenting tegen tetanus krijgen.

Groetjes

De foto laat misschien blijken dat de aankomst van Jefke niet zo vlot verliep maar integendeel. Jefke kwam vlot uit de trailler en stribbelde niet tegen op weg naar de wei. Ondertussen heeft hij tijdens het eten wel al een paar stampen in zijn gezicht gehad maar dat kan geen kwaad. Het is een zeer sociaal en al redelijk leidinggevend dier.

Nog twee keer slapen en Jefke komt. Hopelijk is de ontvangst door de andere ezels beter dan de vorige keer...

Zaterdag hebben we ons nieuw hengstje ! Hij is "gechipt" als Jefke dus dat zal zijn naam zijn  . Leve onze Jef !

Wij zijn er trots op te kunnen vertellen dat we een prachtige nieuwe hengst op het oog hebben. Nog 1 telefoontje en we kunnen hem ontvangen !!! Binnenkort komen er foto's .

 Welkom op onze eerste blog over ezeltjes. Op de foto kan u zien hoe een ezel zich de eerste uren in een nieuwe omgeving gedraagt. Wild en bang. Het ergste is dan nog dat een nieuweling in het begin wordt uitgestoten door de andere ezels, wat het nog moeilijker maakt om de ezel zich op zijn gemak te laten voelen. Gie was wel redelijk snel aangepast want hij kwam als kleine hengst aan bij 2 oude merries(Merrie&Grijsje) die zijn gezelschap wel op prijs stelden. Een van de oude merries werd te oud en er kwam een nieuw veulentje Toulouse. Van het heel aanpassingsproces met bokkende Grijsje waren we na een week verlost. Tot vorige week hadden we nooit problemen gehad met onze ezeltjes, nog geen last van ziektes gehad (behalve vlooien) en dan ineens gaat Gie z'n mondje niet meer open en loopt hij raar, de dierenarts stelde klem vast. De kans dat hij het zou overleven was heel erg klein (1/10) dus deden we zoveel mogelijk om het hem gemakkelijk te maken. De volgende ochtend lag Gie neer onder een boom en na een uurtje stuiptrekkingen heeft de dierenarts er een einde aan gemaakt. Zijn hart begaf het al na het slaapmiddel dus het vergif had geen belang meer. Voor elke eigenaar van een graseter is dit een waarschuwing om hem zeker te laten inenten tegen tetanus en de andere ziektes want er kan snel een pijnlijk einde aan komen.